Verkleurend riet 07-09-16 olieverf op paneel 60 x 80 cm

Verbinding

Opeens, je rekent er niet meer op, is het toch weer zomers warm. Windstil.

Op een dag als deze begon ik het landschap te tekenen. Op de fiets, een grote plank aan de zijkant tussen snelbinder en bagagedrager, een rolletje papier achterop. En maar trappen.
Zo zat ik begin jaren tachtig in een hoogstamboomgaard aan de dijk langs het Kersbergsche veer. Opgaand in de kronen van appelaars. Enkele tientalen meters verder de weg – die ik niet eens kon zien. Net naast de wereld.

In het riet rommelen wat vogels. De heldere piep van een ijsvogeltje kaatst over het water. Verder diepe rust. Zelfs de snelweg die een paar kilometer verderop ligt lijkt te verstommen.
Af en toe de plof van een vallende appel.